Przepisy dotyczące rozliczania

Przepisy regulujące tematykę związaną z dostarczaniem ciepła, kształtowaniem taryf i rozliczeniami w obrocie ciepłem:


1. Ustawa Prawo energetyczne z  10 kwietnia 1997 roku z późniejszymi zmianami.
2. Rozporządzenie Ministra Gospodarki w sprawie szczegółowych warunków przyłączenia podmiotów do sieci ciepłowniczych, obrotu ciepłem, świadczenia usług przesyłowych, ruchu sieciowego  i eksploatacji sieci oraz standardów jakościowych obsługi odbiorców z 11 sierpnia 2000 roku,
3. Rozporządzeniem Ministra Gospodarki w sprawie w sprawie szczegółowych zasad kształtowania i kalkulacji taryf oraz zasad rozliczeń w obrocie ciepłem z 12 października 2000 roku.


Żadna z obowiązujących ustaw, nie zawiera wytycznych do opracowania regulacji prawnych dotyczących warunków i zasad dostarczania ciepła do grzejników w lokalach oraz rozliczeń z indywidualnymi użytkownikami w lokalach. 

Fragmentaryczne regulacje odnoszące się do sfery tych rozliczeń, zawarte jest w art. 45a ustawy Prawo Energetyczne. Prace legislacyjne zostały zlecone Ministerstwu Gospodarki, Pracy i Polityki Społecznej a dokładniej Departamentowi Bezpieczeństwa Energetycznego tegoż  ministerstwa.

 

Budynek mieszkalny to taki, który spełnia następujące warunki:

1. W  węźle cieplnym zainstalowano dwa ciepłomierze umożliwiające pomiar ilości ciepła przeznaczonego na  centralne ogrzewanie oraz na przygotowanie ciepłej wody użytkowej. Jeżeli w  budynku nie ma instalacji centralnej ciepłej wody, to wymagany jest jeden ciepłomierz.
2. Instalacja centralnego ogrzewania jest wyposażona w termostatyczne zawory grzejnikowe.
3. Grzejniki centralnego ogrzewania wyposażono w podzielniki kosztów centralnego ogrzewania.
4. Instalacja centralnej ciepłej wody jest wyposażona w wodomierze służące do pomiaru ilości ciepłej wody w każdym lokalu oraz w punktach czerpalnych usytuowanych poza lokalami.
5. Instalacja wody zimnej jest wyposażona w wodomierze służące do pomiaru ilości wody zimnej w każdym lokalu oraz w punktach czerpalnych usytuowanych poza lokalami.
6. Węzeł cieplny oraz instalacje cieplne i wodne wyposażone są w inne urządzenia umożliwiające właściwe funkcjonowanie urządzeń, o których mowa w punktach 1 ÷

7.
 W przypadku zastosowania ciepłomierzy przeznaczonych do pomiaru ilości ciepła zużywanego na centralne ogrzewanie w poszczególnych lokalach (mieszkaniach), przepisy przewidują konieczność stosowania ciepłomierza przeznaczonego do pomiaru ilości ciepła zużywanego na centralne ogrzewanie; w budynku takim nie stosuje się podzielników kosztów centralnego ogrzewania.

Wyżej wymienione warunki określają przepisy rozporządzenia Ministra Gospodarki Przestrzennej i Budownictwa z dnia 14 grudnia 1994 r. w sprawie warunków technicznych, jakim powinny odpowiadać budynki i ich usytuowanie (tekst jednolity Dz. U. z 1999 r. Nr 15, poz. 140 z późniejszymi zmianami).